Kroki

Pytanie · Pies

Jak nauczyć psa zostawania samemu w domu?

Krótka odpowiedź

Nagraj psa, gdy wychodzisz, żeby zobaczyć, jak długo teraz sobie radzi. Potem ćwicz poniżej tej granicy, od sekund za zamkniętymi drzwiami, i zorganizuj opiekuna psa, psie przedszkole albo znajomych, żeby nie zostawał sam dłużej, niż potrafi. Wycie, drapanie drzwi, ślinienie się albo siusianie tylko pod twoją nieobecność wskazują na stres: najpierw idź do lekarza weterynarii, potem do specjalisty od zachowania. Kroki, aplikacja do szkolenia szczeniąt i psów oparta na nagradzaniu, ma kartę SOS o zostawaniu samemu i dopasowuje każdy krok do tego, jak poszło.

Jak to zrobić krok po kroku

  1. Nagraj zwykłe wyjście

    Ustaw telefon albo kamerkę dla zwierząt, szykuj się jak zwykle i wyjdź na pięć minut. Potem obejrzyj nagranie: czy pies kładzie się po minucie lub dwóch, czy chodzi w kółko, piszczy pod drzwiami albo się w nie wpatruje? Czas do pierwszej oznaki niepokoju to twój punkt wyjścia i często jest krótszy, niż opiekunowie się spodziewają.

  2. Unikaj nieobecności ponad granicę

    Podczas nauki każde wyjście, które wpędza psa w panikę, utrwala tę panikę. Wypełnij lukę opiekunem psa, sąsiadem, psim przedszkolem, jeśli pies je lubi, albo zabieraj go ze sobą. Dla osób pracujących to najtrudniejsza część i to ona umożliwia całą resztę.

  3. Buduj spokój, gdy jesteś w domu

    Naucz psa odpoczywać na macie albo posłaniu, gdy się poruszasz: nagradzaj leżenie, daj długo starczający gryzak i stopniowo spędzaj więcej czasu w innych pokojach. Pies, który idzie za tobą do każdych drzwi, potrzebuje tego kroku przed jakimkolwiek wyjściem.

  4. Odbierz znaczenie sygnałom wyjścia

    Dorosłe psy nauczyły się, że klucze, buty, kurtka albo plecak zapowiadają samotność. Weź klucze i usiądź z powrotem, załóż buty i zrób herbatę. Powtarzaj to wiele razy dziennie, aż pies ledwie podniesie głowę.

  5. Wychodź na sekundy, poniżej progu

    Wyjdź za drzwi wejściowe na dwie, trzy sekundy i wróć, zanim pies pokaże niepokój. Zmieniaj czasy, zwykle krótko, czasem dłużej, i nagrywaj każdą rundę. Gdy widzisz chodzenie w kółko albo piszczenie, kolejne wyjścia rób krótsze.

  6. Dopasuj plan do rodzaju problemu

    Pies, który drapie drzwi, bo chce iść za tobą, często lepiej radzi sobie za bramką w pokoju, który lubi. Pies, który gryzie rzeczy dopiero po godzinie, może najpierw potrzebować więcej ruchu i zabawek na jedzenie. Pies, który drży, ślini się albo nie je, boi się i potrzebuje planu ze specjalistą, a nie więcej ćwiczeń.

  7. Pozwól psu ze schroniska najpierw się zadomowić

    Pies, który jest u ciebie nowy, stracił wszystko, co znał. Daj mu kilka tygodni rutyny i towarzystwa, zanim zaczniesz ćwiczyć zostawanie samemu, i licz się z dniami, które idą do tyłu. Przestoje są normalne; krok wstecz do łatwiejszego czasu zwykle znów wszystko rusza.

Bierzesz do domu szczeniaka?

Młody szczeniak nie ma jeszcze złych doświadczeń z samotnością i przesypia dużą część dnia, więc już w pierwszych dniach możesz zacząć od kilku sekund, gdy drzemie. Strona o szczeniętach opisuje te pierwsze kroki i oznaki, że szczeniak sobie nie radzi.

Dlaczego zostawanie samemu psuje się na różne sposoby

Problemy z zostawaniem samemu to nie jedna rzecz. Badanie zebrało opisy opiekunów 2757 psów z takimi oznakami i wykazało, że 54 objawy układają się w siedem wzorców, w tym frustrację, że pies nie może pójść za opiekunem, paniczny stres bez bliskiej osoby, załatwianie się, przekierowaną frustrację i wrażliwość na hałas. Psy dało się podzielić na cztery duże grupy (de Assis i współpracownicy 2019). Dla ciebie oznacza to, że to samo wycie może mieć różne przyczyny, a przyczyna decyduje, jaki plan pomoże.

Takie problemy łatwo też przeoczyć. Brytyjskie towarzystwo RSPCA pisze, że według badań 8 na 10 psów źle znosi zostawanie samemu, a mniej więcej połowa z nich nie pokazuje wyraźnych oznak. Radzi nie okazywać niezadowolenia, gdy po powrocie zastajesz bałagan, i porozmawiać z lekarzem weterynarii, który może skierować do specjalisty od zachowania zwierząt (RSPCA).

W fińskiej ankiecie z 13 715 odpowiedziami wycie, ślinienie się albo dyszenie pod nieobecność opiekuna zgłaszano w każdym wieku, a niszczenie rzeczy lub siusianie w samotności częściej u młodszych psów (Salonen i współpracownicy 2020). Psy z problemami przy zostawaniu samemu około cztery razy częściej opisywano jako nadpobudliwe lub impulsywne. Skoro problemy mogą zacząć się w każdym wieku, dorosły albo starszy pies, który nagle sobie nie radzi, powinien najpierw trafić do lekarza weterynarii.

Co przynoszą ze sobą dorosłe psy i psy ze schroniska

  • Pies, który miesiącami albo latami zostawał sam zbyt długo, mógł wiele razy przećwiczyć panikę. Licz się z wolniejszymi postępami i mniejszymi krokami niż u szczeniaka.
  • Młode psy w wieku od około sześciu do osiemnastu miesięcy czasem znów mają trudności, choć wcześniej szło dobrze. Cofnij się o kilka kroków i nie myśl, że wszystko stracone.
  • Pies ze schroniska albo z zagranicy mógł nigdy nie mieszkać sam w mieszkaniu. Zwykłe odgłosy z klatki schodowej mogą być dla niego nowe i niepokojące, więc zacznij w cichym pokoju.
  • Starszy pies, który ma trudności po raz pierwszy, może odczuwać ból, gorzej słyszeć lub widzieć albo przechodzić zmiany związane z wiekiem. Zapytaj lekarza weterynarii, zanim dołożysz ćwiczeń.

Co nie pomaga

  • Branie drugiego psa w nadziei, że problem zniknie. Niektórym psom towarzystwo pomaga, wielu nie, bo tęsknią za tobą, a nie za jakimkolwiek psem.
  • Zamykanie przestraszonego psa w zamkniętej klatce. Pies w panice może połamać zęby albo pazury, próbując się wydostać.
  • Krzyczenie, gdy znajdziesz zniszczenia albo kałuże. Pies nie połączy twojej złości z tym, co działo się pod twoją nieobecność, a twój powrót zacznie budzić lęk.
  • Obroże antyszczekowe, spreje albo urządzenia elektryczne. Dokładają strachu psu, który i tak się niepokoi, i ukrywają oznaki, które musisz widzieć.

Kiedy do specjalisty

Większość psów może nauczyć się zostawania samemu, ale niektóre potrzebują więcej niż ćwiczeń. Szukaj pomocy, jeśli:

  • pies nagle ma trudności, jest starszy, załatwia się w domu albo pokazuje inne zmiany, na przykład sztywność, niespokojne noce lub dezorientację

    Pokaż to lekarzowi weterynarii

  • wpada w panikę, gdy zostaje sam: mocno się ślini, drży, wyje bez przerwy, rani się przy drzwiach lub oknach albo w ogóle nie je pod twoją nieobecność

    Skorzystaj ze wsparcia specjalistów

  • zranił się, próbując uciec, na przykład ma krwawiące łapy albo złamane zęby, lub połknął coś, co pogryzł

    Nagły wypadek: wezwij pomoc teraz

Strony pomocy podają kontakty tylko w Niemczech, Austrii i Szwajcarii. W innych krajach zapytaj w swoim gabinecie weterynaryjnym, kogo polecają w okolicy.

Częste pytania

Jak długo dorosły pies może zostawać sam?

Nie ma jednej liczby; zależy to od psa, jego pęcherza, wieku i treningu. Wiele dorosłych psów spokojnie odpoczywa kilka godzin, gdy się tego nauczy, ale twoje nagranie pokazuje, gdzie jest twój pies.

Czy drugi pies pomoże, gdy mój pies nie umie zostawać sam?

Nie zawsze. Niektóre psy uspokajają się przy psim towarzyszu, ale wiele martwi się brakiem swojego człowieka, i wtedy drugi pies niewiele zmienia.

Czy na naukę zostawania samemu jest za późno u psa seniora?

Nie, starsze psy wciąż się uczą, często tylko wolniej. Najpierw poproś lekarza weterynarii o sprawdzenie bólu, słuchu i wzroku, bo to często wyjaśnia, dlaczego starszy pies nagle gorzej znosi samotność.

Kiedy mogę zostawić samego psa świeżo adoptowanego ze schroniska?

Dopiero gdy się zadomowi i przećwiczycie bardzo krótkie wyjścia. Zaplanuj pierwsze tygodnie tak, żeby ktoś był w domu, i nagraj pierwsze prawdziwe nieobecności, żeby zobaczyć, jak sobie radzi.

Pies niszczy drzwi, gdy wychodzę: to nuda czy strach?

Zniszczenia przy drzwiach wyjściowych tuż po twoim wyjściu częściej wskazują na frustrację lub strach niż na nudę. Nagranie i rozmowa ze specjalistą od zachowania pomogą rozpoznać różnicę.

Czy zamykać psa w klatce, jeśli wpada w panikę, gdy zostaje sam?

Nie, chyba że już lubi swoją klatkę jako otwarte miejsce odpoczynku. Przestraszony, zamknięty pies może się zranić, więc zapytaj specjalistę od zachowania o bezpieczniejsze rozwiązanie.

Czy leki mogą pomóc psu, który panikuje w samotności?

U niektórych psów tak, razem z planem ćwiczeń. O tym, czy lek pasuje, decyduje tylko lekarz weterynarii, więc porozmawiaj z nim albo z lekarzem weterynarii specjalizującym się w medycynie behawioralnej.

Czy psie przedszkole może zastąpić naukę zostawania samemu?

Może wypełnić czas, ale nie zastąpi nauki. Psie przedszkole pasuje do towarzyskich psów; w dni w domu ćwicz dalej krótko, żeby samotność krok po kroku stawała się łatwiejsza.

Źródła