Kroki

Pytanie · Pies

Jak nauczyć psa udawać nieżywego?

Krótka odpowiedź

Zacznij od leżenia na miękkim podłożu. Prowadź smakołyk od nosa psa obok barku, aż pies położy się płasko na boku, a potem oznacz i nakarm go przy podłodze. Wydłużaj bezruch do kilku sekund i kończ słowem zwalniającym. Potem mów „Bang” i wskazuj palcem przed prowadzeniem, a prowadzenie stopniowo wycofuj. Dopiero później, i tylko u sprawnych psów, ze stania. Kroki, aplikacja do szkolenia psów w każdym wieku oparta na nagradzaniu, ćwiczy leżenie i krótkie, 5-sekundowe czekanie, które tu się przydają.

Jak to zrobić krok po kroku

  1. Zacznij z psem, który dobrze leży

    „Bang” opiera się na spokojnym leżeniu. Jeśli pies kładzie się tylko na chwilę albo od razu podskakuje, najpierw poćwicz to przez kilka dni. Wybierz matę albo dywan, zwłaszcza dla starszego lub ciężkiego psa.

  2. Prowadź na bok i płać przy podłodze

    Prowadź smakołyk od nosa obok barku w stronę kręgosłupa, aż pies leży płasko na boku z głową na dole. Oznacz i połóż smakołyk tuż przy jego pysku na podłodze. Powtarzaj, aż opadanie będzie płynne.

  3. Zbuduj kilka sekund bezruchu

    Odczekaj dwie sekundy, zanim oznaczysz, potem trzy, potem pięć. Mieszaj łatwe i trudniejsze próby, żeby czekanie nie tylko rosło. Zwalniaj słowem, na przykład „Wolne!”, żeby pies wiedział, że poza kończy się, gdy to powiesz.

  4. Dodaj „Bang” i gest palcem

    Powiedz „Bang” normalnym głosem, wskaż palcem, odczekaj sekundę i dopiero prowadź. Wkrótce pies zacznie opadać, zanim ruszy się twoja ręka. Hojnie nagradzaj te chwile i co kilka sesji zmniejszaj ruch ręki.

  5. Dla chętnych: ze stania

    Sprawnego dorosłego psa poproś ze stania o leżenie, a zaraz potem o „Bang”. Z czasem oba ruchy zleją się w jedno płynne opadnięcie. Pomiń tę wersję u seniorów, ciężkich psów i psów z problemami ze stawami: „Bang” z leżenia jest równie urocze.

  6. Ćwicz w nowych miejscach

    Spróbuj sztuczki w innym pokoju, potem w ogrodzie na miękkiej trawie. Każde nowe miejsce na początku utrudnia zadanie, więc na sesję lub dwie wróć do prowadzenia ręką i krótkich pauz.

Uczysz szczeniaka?

Szczeniak powinien uczyć się tylko spokojnego opadania z leżenia, z pauzami trwającymi sekundę lub dwie, bo jego stawy wciąż rosną. Senne chwile po spacerze są do tego idealne. Strona o szczeniętach pokazuje łagodną wersję i to, co na razie pominąć.

Rozłożenie sesji, głaskanie i gdy pies nie chce leżeć na boku

Mniej sesji, ale rozłożonych w czasie, może przyspieszyć naukę. W badaniu z 44 beaglami psy ćwiczące raz lub dwa razy w tygodniu uczyły się szybciej niż psy ćwiczące codziennie, a jedna sesja naraz działała lepiej niż trzy z rzędu (Demant i współpracownicy 2011). Przy „Bang” znaczy to krótką rundę co dzień lub co drugi dzień zamiast długiego bloku, żeby pies miał czas przyswoić każdy kawałek.

Leżenie w bezruchu to dobry moment na spokojną nagrodę. Gdy psy mogły wybierać, zostawały znacznie dłużej przy osobie, która je głaskała, niż przy osobie, która tylko je chwaliła; sama pochwała nie działała lepiej niż brak uwagi (Feuerbacher i Wynne 2015). Gdy poza jest pewna, powolne głaskanie, kiedy pies leży płasko, może zastąpić część smakołyków i pomóc mu się rozluźnić.

Jeśli pies nie chce leżeć na jednym boku, najpierw pomyśl o wygodzie. Lekarze weterynarii i badacze zachowania oszacowali, że co najmniej jedna trzecia psów kierowanych z powodu problemów z zachowaniem miała bolesną chorobę, głównie mięśni i stawów (Mills i współpracownicy 2020). Pies, który zawsze wybiera ten sam bok, stęka przy kładzeniu się albo wolno wstaje, może odczuwać ból, a to wymaga badania przed dalszymi ćwiczeniami.

Psy starsze, adoptowane i wrażliwe

  • Seniorzy: zostań przy wersji z leżenia, na grubej macie i tylko dwa lub trzy powtórzenia. Pies, który stęka albo często zmienia pozycję, leży niewygodnie.
  • Psy adoptowane: wycelowana ręka i ostre słowo mogą wyglądać groźnie dla psa z trudną przeszłością. Użyj cichego słowa i sygnału otwartą dłonią zamiast pistoletu z palców.
  • Psy wrażliwe na hałas: zrezygnuj ze słowa „Bang”, jeśli pies boi się fajerwerków albo strzałów. Każde ciche słowo się nada.
  • Psy, które nie lubią leżeć na boku: zadowól się spokojnym leżeniem z brodą na podłodze. To wciąż wygląda jak śpiący pies.

Częste błędy u dorosłych psów

  • Przyciskanie psa do boku. Może zacząć unikać kładzenia się przy tobie.
  • Zbyt wczesne zbyt długie trzymanie pozy. Na początek wystarczy kilka sekund.
  • Karmienie z góry. Pies unosi głowę i poza się rozpada.
  • Ćwiczenie padania na twardej podłodze. Ciężki pies lądujący na płytkach obija łokcie i biodra.

Kiedy do specjalisty

„Bang” jest w porządku dla większości zdrowych dorosłych psów. Najpierw porozmawiaj ze specjalistą, jeśli:

Strony pomocy podają kontakty tylko w Niemczech, Austrii i Szwajcarii. W innych krajach zapytaj w swoim gabinecie weterynaryjnym, kogo polecają w okolicy.

Częste pytania

Jak nauczyć psa udawać nieżywego na hasło „Bang”?

Najpierw naucz opadania na bok ze smakołykiem, potem mów „Bang” i wskazuj palcem tuż przed prowadzeniem. Z ćwiczeniem pies opada na słowo i gest, a prowadzenie możesz wycofać.

Czy pies senior może nauczyć się „Bang”?

Tak, wiele seniorów może nauczyć się „Bang” z leżenia. Użyj miękkiej maty, skracaj pauzy i pomiń padanie ze stania, które bardziej obciąża starsze stawy.

Dlaczego pies się turla, zamiast udawać nieżywego?

Ręka ze smakołykiem pewnie idzie za daleko nad kręgosłupem. Zatrzymaj smakołyk przy barku, żeby pies skończył na boku, i nagródź tam, zanim zdąży się przetoczyć.

Jak sprawić, żeby pies leżał nieruchomo przy „Bang”?

Buduj bezruch sekunda po sekundzie i podawaj smakołyk przy podłodze, gdy pies leży płasko. Zawsze kończ pozę słowem zwalniającym, żeby pies nie musiał zgadywać, kiedy może wstać.

Czy „Bang” to dobra sztuczka dla lękliwego psa ze schroniska?

Może być, jeśli ją dostosujesz. Ćwicz z leżenia, używaj cichego słowa i sygnału otwartą dłonią i zacznij dopiero wtedy, gdy pies sam kładzie się blisko ciebie.

Czy pies powinien uczyć się „Bang” ze stania czy z leżenia?

Zacznij od leżenia, bo jest łatwiejsze i łagodniejsze. Padanie ze stania to dodatkowa wersja dla sprawnych dorosłych psów na miękkim podłożu, gdy wersja z leżenia jest już pewna.

Źródła