Kroki

Pytanie · Szczeniak

Jak nauczyć szczeniaka udawać nieżywego?

Krótka odpowiedź

Z pozycji leżącej prowadź smakołyk od nosa szczeniaka w stronę barku, aż opadnie na bok, i oznacz oraz nagródź, gdy tak leży. Śpiące szczenięta często opadają same, więc te chwile też możesz nagradzać. Na początku proś tylko o sekundę lub dwie bezruchu. Gdy opadanie idzie łatwo, powiedz „Bang” i wskaż palcem, zanim poprowadzisz. Efektowne padanie z pozycji stojącej poczeka, aż pies dorośnie. Kroki, aplikacja do szkolenia szczeniąt i psów oparta na nagradzaniu, uczy słowa-znacznika i leżenia, których potrzebujesz najpierw.

Jak to zrobić krok po kroku

  1. Wypatruj naturalnego opadania

    Po spacerze albo zabawie wiele szczeniąt z westchnieniem opada na bok. Przez dzień czy dwa trzymaj pod ręką kilka smakołyków i po cichu oznaczaj i nagradzaj każde takie opadnięcie. Szczeniak zaczyna zauważać, że leżenie płasko się opłaca.

  2. Prowadź opadnięcie z leżenia

    Gdy szczeniak leży na brzuchu na miękkim dywanie, trzymaj smakołyk przy jego nosie i prowadź go powoli w stronę barku i trochę za niego. Gdy obraca głowę, ciało przechyla się na bok. Oznacz chwilę, w której bok dotknie podłogi.

  3. Płać nisko, przy podłodze

    Podaj smakołyk prosto do pyska, póki głowa jest jeszcze na dole. Jeśli uniesiesz smakołyk, szczeniak podskoczy. Leżenie płasko i dostawanie smakołyku przy podłodze mają być jednym i tym samym.

  4. Dodaj sekundę bezruchu

    Odczekaj sekundę, zanim oznaczysz, potem dwie. To wystarczy szczeniakowi. Zwolnij go słowem, na przykład „Wolne!”, i krótką zabawą. Dłuższe pauzy przyjdą później, gdy będzie dłużej się skupiać.

  5. Powiedz „Bang” i wskaż palcem

    Gdy opadanie z prowadzeniem przychodzi łatwo, powiedz „Bang”, zrób gest pistoletu z palców, a potem prowadź jak wcześniej. W kolejnych dniach zmniejszaj ruch ręki, aż wystarczą słowo i gest. Mów cicho i wesoło.

Uczysz dorosłego psa?

Dorosły pies może utrzymać pozę kilka sekund i nauczyć się efektowniejszej wersji z pozycji stojącej. Starsze psy, psy adoptowane i psy, które wzdrygają się na nagłe gesty, potrzebują własnych dostosowań, na przykład cichszego sygnału albo maty dla sztywnych stawów. Strona o dorosłych psach to wyjaśnia.

Dlaczego spokojne opadnięcie pasuje do rosnącego szczeniaka

Szczenięta wciąż rosną, a z nimi ich stawy. Według VCA Animal Hospitals chrząstki wzrostowe przy końcach długich kości zamykają się u małych psów w wieku około sześciu miesięcy lub później, a u ras olbrzymich bliżej półtora roku. Spokojne opadnięcie z leżenia jest łagodne; efektowny upadek z pozycji stojącej bardziej obciąża stawy, więc zostaw go na dorosłość.

Krótkie ćwiczenie wygrywa z długim. Psy ćwiczące raz w tygodniu potrzebowały mniej sesji do nauki zadania niż psy ćwiczące pięć razy w tygodniu (Meyer i Ladewig 2008). Szczeniak może ćwiczyć częściej, ale przesłanie jest takie samo: kilka spokojnych opadnięć dziennie z przerwami jest lepsze niż długa sesja, w której szczeniak robi się niespokojny.

Nagrody budują najjaśniejszy sygnał. W badaniu z 63 psami domowymi grupa szkolona nagrodami lepiej reagowała na „Siad” i „Do mnie” po jednym sygnale niż grupy szkolone ze zdalnymi obrożami elektrycznymi (China, Mills i Cooper 2020). Przy „Bang” oznacza to jeden cichy sygnał, a po nim smakołyk, a nie powtarzanie sygnału czy przytrzymywanie szczeniaka.

Gdy szczeniak nie zostaje na ziemi

  • Podskakuje do smakołyku: smakołyk przyszedł z za wysoka. Karm tuż przy podłodze, przy jego wargach.
  • Przetacza się całkiem: to początek turlania, nie udawania nieżywego. Zatrzymaj prowadzenie wcześniej, przy barku.
  • Wierci się i podgryza: jest zbyt rozbudzony. Spróbuj po spacerze, gdy i tak chce odpocząć.
  • W ogóle nie kładzie się na boku: niektóre szczenięta czują się pewniej na brzuchu. Najpierw nagradzaj głowę opartą o podłogę, potem lekkie przechylenie biodra.

Częste błędy u szczeniąt

  • Przyciskanie szczeniaka ręką do boku. Może przestać lubić dotyk, gdy leży.
  • Proszenie o długie pauzy. Sekunda lub dwie to dla młodego szczeniaka dużo.
  • Głośne wołanie „Bang!”. Nagłe głośne słowo może przestraszyć wrażliwego szczeniaka.
  • Ćwiczenie padania z pozycji stojącej. Poczekaj z tym, aż szczeniak w pełni dorośnie.

Kiedy do specjalisty

Spokojne „Bang” jest łagodne dla większości szczeniąt. Najpierw porozmawiaj ze specjalistą, jeśli:

Strony pomocy podają kontakty tylko w Niemczech, Austrii i Szwajcarii. W innych krajach zapytaj w swoim gabinecie weterynaryjnym, kogo polecają w okolicy.

Częste pytania

Od jakiego wieku szczeniak może uczyć się udawać nieżywego?

Spokojnego opadania na bok szczeniak może uczyć się od około dziesięciu do dwunastu tygodni, gdy łatwo się kładzie. Pauzy niech trwają sekundę lub dwie, a ćwiczenia odbywają się na miękkim podłożu.

Czego szczeniak powinien nauczyć się najpierw: turlania czy „Bang”?

Działa każda kolejność, ale wielu opiekunom łatwiej zacząć od „Bang”, bo to tylko pierwsza część turlania. Nadaj obu sztuczkom wyraźnie różne sygnały i gesty.

Dlaczego szczeniak zrywa się, gdy tylko powiem „Bang”?

Słowo może być za głośne albo szczeniak spodziewa się zabawy. Mów cicho, trzymaj smakołyk nisko i przez kilka dni wróć do prowadzenia ręką, zanim spróbujesz samego słowa.

Jak długo szczeniak powinien udawać nieżywego?

Sekunda lub dwie wystarczą młodemu szczeniakowi. Wydłużaj powoli, gdy pies rośnie, i zawsze kończ pauzę słowem zwalniającym, zanim wstanie sam.

Czy można uczyć „Bang” szczeniaka w trakcie wymiany zębów?

Tak, ale licz się z podgryzaniem ręki ze smakołykiem. Używaj miękkich smakołyków, podawaj je nisko przy pysku i po sesji daj gryzak, jeśli szczeniak wyjątkowo dużo gryzie.

Czy mogę użyć dla szczeniaka innego słowa niż „Bang”?

Każde krótkie słowo się nada, na przykład „Śpij” albo „Pac”. Wybierz takie, które brzmi inaczej niż twoje pozostałe sygnały i które domownicy zapamiętają.

Źródła