Kroki

Pytanie · Szczeniak

Jak nauczyć szczeniaka chodzić do tyłu?

Krótka odpowiedź

Ustaw szczeniaka w wąskim korytarzu, na przykład między kanapą a ścianą. Trzymaj smakołyk przy jego nosie i powoli prowadź go w stronę klatki piersiowej, tuż pod brodą. Gdy jedna tylna łapa zrobi krok w tył, powiedz słowo-znacznik i daj smakołyk. Dojdź do dwóch, trzech kroków, a potem dodaj słowo „Cofnij”. Ćwicz tylko kilka kroków na miękkim podłożu i nigdy przy schodach. Kroki, aplikacja do szkolenia szczeniąt i psów oparta na nagradzaniu, uczy słowa-znacznika, z którego korzysta ta sztuczka.

Jak to zrobić krok po kroku

  1. Zbuduj wąski korytarz

    Ustaw dwa krzesła, wykorzystaj kanapę i ścianę albo rząd poduszek, tak by powstało przejście tylko trochę szersze niż szczeniak. Boki utrzymują go prosto, żeby nie zarzucał tyłem. Wybierz miejsce z dywanem, z dala od schodów i stopni.

  2. Prowadź smakołyk w stronę klatki piersiowej

    Uklęknij przed szczeniakiem, trzymaj smakołyk przy jego nosie i powoli przesuwaj go pod brodą w stronę klatki piersiowej. Żeby nie stracić smakołyku z nosa, szczeniak musi przenieść ciężar do tyłu. Powiedz „Top!”, gdy tylko ruszy się tylna łapa.

  3. Płać za każdy pojedynczy krok

    Dawaj smakołyk na wysokości nosa, żeby szczeniak nie rzucał się do przodu. Jeden krok w tył to dla młodego szczeniaka duży sukces. Powtarzaj, aż pierwszy krok przychodzi łatwo, zanim poczekasz na drugi.

  4. Dodaj słowo „Cofnij”

    Gdy szczeniak cofa się, jak tylko ruszysz dłonią, najpierw powiedz „Cofnij”, a potem zrób ruch. W tym wieku dwa lub trzy kroki w zupełności wystarczą. Po kilku próbach zawołaj go do siebie do przodu na przytulanie albo zabawę.

  5. Ćwicz w malutkich porcjach

    Cofanie się jest nowe dla głowy i ciała szczeniaka, a koordynacja wciąż się rozwija. Cztery lub pięć prób na sesję, raz lub dwa razy dziennie, wystarczy. Przerwij od razu, jeśli kroki robią się chwiejne.

Twój pies jest już dorosły?

Dorosły pies może dojść do pięciu kroków lub więcej, nauczyć się cofać bez korytarza i używać sygnału na co dzień, na przykład żeby zrobić miejsce przy drzwiach. Starsze psy ze słabymi tylnymi łapami potrzebują najpierw dokładnego sprawdzenia. Strona o dorosłych psach wyjaśnia, jak to zrobić.

Czego potrzebują rosnące stawy i dlaczego mniej ćwiczeń może dać szybszą naukę

Szczeniak potrzebuje ruchu, ale nie każdego. Norweskie badanie śledziło od urodzenia 501 szczeniąt czterech dużych ras: szczeniaki, które w pierwszych trzech miesiącach chodziły po schodach, miały wyższe ryzyko dysplazji stawów biodrowych, a te, które biegały na dworze bez smyczy, niższe (Krontveit i współpracownicy 2012). Cofanie się nie było częścią badania, ale wspiera prostą zasadę: kilka spokojnych kroków na dobrym podłożu jest w porządku, a schody, śliskie podłogi i musztra nie.

Nie musisz też ćwiczyć codziennie, żeby szczeniak się uczył. W jednym badaniu psy trenowane raz w tygodniu doszły do celu w mniejszej liczbie sesji niż psy trenowane pięć razy w tygodniu (Meyer i Ladewig 2008). Badanie z 44 beaglami pokazało ten sam wzór: jedna lub dwie sesje w tygodniu wypadły lepiej niż codzienny trening, a jedna sesja naraz lepiej niż trzy zaraz po sobie (Demant i współpracownicy 2011). Małe, rozłożone porcje ćwiczeń pasują do rosnącego ciała i krótkiej uwagi szczeniaka.

Szczeniak nie cofa się: co teraz?

  • Siada: dłoń jest za wysoko i za daleko z tyłu. Trzymaj smakołyk niżej, tuż pod brodą.
  • Idzie do ciebie do przodu: jesteś za daleko. Uklęknij blisko, żeby krok w tył był najłatwiejszym sposobem, by iść za smakołykiem.
  • Ucieka w bok: zwęź korytarz i połóż coś miękkiego po obu stronach.
  • Chwyta smakołyk: trzymaj go mocno w palcach i puszczaj dopiero po słowie-znaczniku.

Częste błędy

  • Napieranie na szczeniaka, żeby go cofnąć. Może nauczyć się ciebie unikać zamiast sztuczki.
  • Ćwiczenie na śliskiej podłodze lub przy schodach. Kroki w tył są na początku niezgrabne, więc podłoże musi być bezpieczne.
  • Proszenie o długie dystanse. Dwa lub trzy kroki to dla szczeniaka cała sztuczka.
  • Dawanie smakołyku nisko na podłodze. Szczeniak idzie do przodu, żeby zjeść, i traci krok, który właśnie zrobił.

Kiedy do specjalisty

Cofanie się powinno wyglądać spokojnie i pewnie. Najpierw porozmawiaj ze specjalistą, jeśli:

Strony pomocy podają kontakty tylko w Niemczech, Austrii i Szwajcarii. W innych krajach zapytaj w swoim gabinecie weterynaryjnym, kogo polecają w okolicy.

Częste pytania

Od jakiego wieku szczeniak może uczyć się cofania?

Większość szczeniąt może spróbować jednego kroku w tył w wieku około dziesięciu do dwunastu tygodni, gdy już pewnie chodzą na czterech łapach. Ograniczaj się do kilku kroków na miękkim podłożu.

Dlaczego szczeniak siada, gdy ma się cofnąć?

Twoja dłoń jest pewnie za wysoko albo idzie za daleko do tyłu, przez co szczeniak przewraca się na pupę. Trzymaj smakołyk niżej i prowadź go prosto w stronę klatki piersiowej.

Czy chodzenie do tyłu jest dobre dla tylnych łap szczeniaka?

Kilka spokojnych kroków pomaga szczeniakowi zauważyć tylne łapy, ale to sztuczka, a nie trening siłowy. Niech będzie krótko i na dobrym podłożu.

Czy mam iść na szczeniaka, żeby się cofnął?

Nie, lepiej zwabić krok smakołykiem. Szczeniak odpychany twoim ciałem może stać się niepewny, gdy podchodzisz bliżej.

Ile kroków w tył powinien robić szczeniak?

Jeden do trzech kroków na próbę wystarczy młodemu szczeniakowi. Dłuższe dystanse przyjdą, gdy dorośnie.

Szczeniak cofa się krzywo: jak to wyprostować?

Postaw coś po obu stronach, na przykład poduszki albo kanapę i ścianę, tak by korytarz był tylko trochę szerszy niż szczeniak. Później usuwaj boki jeden po drugim.

Źródła